από όΛων / {δεν} την παλεύεις

έχουν οι γονείς πάντα δίκιο??????

Όταν οι γονείς έχουν πάντα δίκιο!

(μήπως έχω εξάρτηση από την πατρική μου οικογένεια?)

από την Ήρα Λούτσιου

Ένα πολύ συνηθισμένο πρόβλημα της ελληνικής κοινωνίας είναι η εξάρτηση των ενήλικων παιδιών από τους γονείς τους. Πολλές φορές αυτή η εξάρτηση συναντάται και σε ενήλικους ηλικίας 20, 30 και κάποιες φορές ακόμα και πάνω από 40 ετών.

 

Γιατί συμβαίνει η εξάρτηση?

Στη σύγχρονη κοινωνία οι νέοι συχνά ακολουθούν μακροχρόνιες σπουδές με αποτέλεσμα να μη μπαίνουν γρήγορα στην παραγωγική διαδικασία και να συντηρούνται οικονομικά από τους γονείς τους. Όμως ακόμα και στις περιπτώσεις εκείνες που ο νέος δουλεύει, το κόστος ζωής είναι τόσο υψηλό και οι αποδοχές του λίγες, που για να μπορέσει να αντεπεξέρθει στις υποχρεώσεις του (νοίκι, φαγητό, διασκέδαση) αναγκάζεται να ζητήσει οικονομική βοήθεια από τους γονείς του. Ο οικονομικός παράγοντας επομένως είναι ένας σημαντικός λόγος για τον οποίο οι νέοι δεν μπορούν να αυτονομηθούν και εξακολουθούν να είναι εξαρτημένοι από την πατρική τους οικογένεια.

Υπάρχουν όμως και περιπτώσεις όπου τα παιδιά δεν μένουν με τους γονείς τους, έχουν μία δουλειά που μπορεί όχι μόνο να τους συντηρεί αλλά και να τους προσφέρει  ένα πολύ καλό επίπεδο ζωής και παρόλα αυτά να εξακολουθούν να είναι εξαρτημένοι από τους γονείς τους. Τότε μιλάμε για συναισθηματική εξάρτηση από την πατρική οικογένεια η οποία δεν αφήνει τα παιδιά να ενηλικιωθούν.

Οι οικογένειες αυτές συνήθως μεγαλώνουν τα παιδιά τους μέσα σε ένα ζεστό περιβάλλον γεμάτο αγάπη με δυνατές αξίες και αρχές και δυσκολεύονται να αφήσουν τα παιδιά τους να αυτονομηθούν καθώς επιθυμούν να ασκούν έλεγχο πάνω τους και στην ενήλικη ζωή τους.

Υπάρχουν γονείς που θέλουν να ‘έχουν τον τελευταίο λόγο’ γι όλα και αρκετές φορές ισχυρίζονται πως το κάνουν για το ‘καλό’ του παιδιού τους επειδή εκείνοι ξέρουν τη ζωή και θέλουν να προστατέψουν τα παιδιά τους από τα λάθη που έκαναν οι ίδιοι. Συνήθως όταν τα παιδιά φτάνουν στην εφηβεία, οι γονείς δυσκολεύονται να προσαρμοστούν στο νέο τους ρόλο και να συνειδητοποιήσουν πως τα παιδιά τους πλέον έχουν μεγαλώσει και δεν μπορούν να τους συμπεριφέρονται όπως όταν ήταν μικρά.

Δεν εμπιστεύονται τις ικανότητες των παιδιών τους με αποτέλεσμα και τα ίδια τα παιδιά να αμφιβάλλουν για τις δυνατότητες τους καθώς δεν έχουν πολλές ευκαιρίες να προσπαθήσουν να πετύχουν και έτσι να πιστέψουν στον εαυτό τους.

Πείθονται και οι ίδιοι ότι οι γονείς τους είναι οι πιο κατάλληλοι για να τους βοηθήσουν και πολλές φορές τους αφήνουν να παίρνουν αποφάσεις γι αυτούς.

 

Πως νιώθει ο νέος που είναι εξαρτημένος από την οικογένεια του?

Μπορεί κάποιος νέος που είναι εξαρτημένος από την οικογένεια του να παρουσιάζεται ως το ‘καλό παιδί’ στους τρίτους, ο ίδιος όμως βασανίζεται μέσα του, νιώθει δυσφορία και θλίψη και σχεδόν πάντα αισθάνεται ενοχές.

Νευριάζει εύκολα, είναι συναισθηματικά ασταθής και τις περισσότερες φορές δεν ξέρει τι είναι αυτό που του φταίει. Επειδή δέχεται μονίμως υποδείξεις από τους γονείς του νιώθει ότι δεν έχει καμία ικανότητα να κάνει μόνος του σωστές επιλογές.

Δεν αναλαμβάνει πρωτοβουλίες ακόμα και για θέματα που έχουν να κάνουν με τη διασκέδαση του, όπως το να κανονίσει μία έξοδο με φίλους εάν πρώτα δεν πάρει την έγκριση των γονιών του.

Συχνά η εμπλοκή των γονιών έχει αρνητικές συνέπειες στην προσωπική του ζωή καθώς αρκετές φορές σχολιάζουν τον ερωτικό του σύντροφο με φράσεις όπως ‘δεν σου ταιριάζει αυτή η κοπέλα’ ή ‘μπορείς να παντρευτείς κάποιον καλύτερο από αυτόν’ κρίνοντας με τα δικά τους κριτήρια και όχι με τα κριτήρια του παιδιού τους.

 

Τι μπορεί να κάνει κάποιος που νιώθει εξαρτημένος από την οικογένεια του

Θα πρέπει να κατανοήσει ότι το να υπερασπίζει τις απόψεις του, να κάνει μόνος του τις επιλογές για τη ζωή του, ακούγοντας μεν τους γονείς αλλά παίρνοντας ο ίδιος την τελική απόφαση, σε γενικές γραμμές κατακτώντας την αυτονομία του δεν σημαίνει ότι δεν αγαπάει, δεν εκτιμάει και δεν αποδέχεται τους γονείς του. Αντιθέτως, για να μπορέσει να συνεχίσει την γονική του οικογένεια, ο μόνος τρόπος που υπάρχει είναι να δημιουργήσει τη δική του. Από την άλλη πλευρά, η πατρική οικογένεια θα πρέπει να ενθαρρύνει τη διαφορετικότητα του παιδιού της και να το στηρίξει στις αποφάσεις του. Οι γονείς δεν θα πρέπει να αγωνιούν ότι χωρίς τη δική τους παρέμβαση δεν θα τα καταφέρει το παιδί τους, γιατί εάν του έχουν δώσει γερές βάσεις και αρχές τότε μπορούν να του έχουν εμπιστοσύνη ότι θα τα καταφέρει μόνο του.

 

Δεν πρέπει όμως να ξεχνάμε πως η εξάρτηση με τη γονική μας οικογένεια είναι μία χρόνια κατάσταση που βασίζεται σε πεποιθήσεις βαθιά ριζωμένες στο άτομο και χρειάζεται χρόνος και προσπάθεια για να αλλάξουν. Εάν κάποιος πιστεύει ότι δεν μπορεί να κάνει αυτή τη διαδικασία μόνος του, καλό είναι να απευθυνθεί σε ένα ειδικό για να τον βοηθήσει στο να χαράξει τον προσωπικό του δρόμο με σεβασμό τόσο στην οικογένεια του, όσο και στον εαυτό του.

http://writersgang.com

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: